ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ:
Ο ΚΥΡΙΟΣ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Η
ΓΛΥΚΥΤΑΤΗ ΜΑΝΟΥΛΑ ΟΛΩΝ ΜΑΣ, Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ, ΝΑ
ΑΝΑΣΤΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΟΙΜΩΜΕΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ
ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΑΤΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΙΕΡΟ ΕΡΓΟ
ΠΟΥ ΑΡΧΙΣΑΝ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΤΟ 1821.
Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΠΛΩΣ ΣΕ ΕΝΑ
ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ. ΘΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΜΟΝΟΝ ΜΕ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ
ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΜΑΣ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ
ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΥΛΙΚΗ (ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ) ΜΕ ΤΗΝ
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΩΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ
ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ
ΑΡΕΤΗΣ, ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.
Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΗΓΓΙΚΕΝ!
ΑΜΗΝ
Ἤγγειλεν Υἱὸν Ἄγγελος τῇ Παρθένῳ,
Πατρὸς μεγίστης Βουλῆς μέγαν.
Γήθεο τῇ Μαρίῃ ἔφατ' Ἄγγελος εἰκάδι πέμπτῃ.
Σήμερα
η εκκλησία μας γιορτάζει το χαρμόσυνο μήνυμα της θείας ενσάρκωσης, που
με τόσο σαφή τρόπο μας το παρουσιάζει ο ευαγγελιστής Λουκάς στο
Ευαγγέλιο του (κεφ. Α' στίχ. 26-38). Την ήμερα αυτή, ο θεόσταλτος
αρχάγγελος Γαβριήλ παρουσιάζεται στην Παρθένο Μαρία, στη Ναζαρέτ και της
ανήγγειλε ότι θα γεννήσει το Σωτήρα του κόσμου, τον Ιησού Χριστό. Και
Όταν η Παρθένος αναρωτήθηκε πώς ήταν δυνατό να συλλάβει χωρίς άνδρα, ο
αρχάγγελος της απάντησε ότι «το Άγιο Πνεύμα θα έλθει σε σένα και η
δύναμη του Υψίστου θα σε επισκιάσει» Τότε η σεμνή κόρη, η Παρθένος
Μαρία, του απάντησε ταπεινά. «Ιδού λοιπόν, η δούλη του Κυρίου. Ας γίνει
το θέλημα Εκείνου». και καθώς ο Γαβριήλ εξαφανίστηκε από μπροστά της,
συντελέστηκε το μεγαλύτερο μυστήριο της ανθρωπότητας. με τρόπο
υπερφυσικό, η Παρθένος συνέλαβε στην άχραντη κοιλιά της, τον Υιό και
Λόγο του Θεού. Εκείνον πού με την εκούσια θυσία του επάνω στο Σταυρό,
έσωσε το ανθρώπινο γένος από τον αιώνιο θάνατο και την καταστροφή στην
οποία είχε οδηγηθεί μετά την πτώση των πρωτοπλάστων από τον παράδεισο
και την εμφάνιση της αμαρτίας στον κόσμο.
Αξίζει, όμως, να δούμε
πως οι εμπνευσμένοι υμνωδοί της Εκκλησίας μας έψαλαν το κοσμοσωτήριο
άγγελμα: «Σήμερον χαράς Ευαγγέλια παρθενική πανήγυρις τα κάτω τοις άνω
συνάπτεται• ο Αδάμ καινουργείται η Εύα της πρώτης λύπης ελευθερούται και
η σκηνή της καθ' ημάς ουσίας τη θεώσει του προσληφθέντος φυράματος ναός
Θεού κεχρημάτικεν. Ω μυστήριον! ο τρόπος της κενώσεως άγνωστος, ο
τρόπος της συλλήψεως άφραστος. Άγγελος λειτουργεί τω θαύματι παρθενική
γαστήρ τον Υίόν υποδέχεται, Πνεύμα άγιον καταπέμπεται Πατήρ άνωθεν
ευδοκεί, και το συνάλλαγμα κατά κοινήν πραγματεύεται βούλησιν εν ω και
δι' ου σωθέντες, συνωδά τω Γαβριήλ, προς την Παρθένον βοήοωμεν χαίρε,
κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου, εξ ης ή σωτηρία, Χριστός ο Θεός ημών,
την καθ' ημάς προσλαβόμενος φύσιν προς εαυτόν έπανήγαγεν».
Οι
αρχές της εορτής του Ευαγγελισμού δεν είναι επακριβώς γνωστές. Το
γεγονός ότι η Αγία Ελένη έκτισε στη Ναζαρέτ βασιλική, στην οποία
περιλαμβανόταν κατά παράδοση ο οίκος της Θεοτόκου, όπου αυτή δέχθηκε τον
Ευαγγελισμό, επέδρασε ίσως στη σύσταση τοπικής εορτής. Οι πρώτες
μαρτυρίες περί αυτής ευρίσκονται στον Άγιο Πρόκλο, Πατριάρχη
Κωνσταντινουπόλεως, το 430 μ.Χ. και στο Πασχάλιον Χρονικόν (624 μ.Χ.),
όπου χαρακτηρίζεται ως συσταθείσα στις 25 Μαρτίου από τους θεοφόρους
δασκάλους. Η μεγαλοπρεπής πανήγυρη του Ευαγγελισμού ετελείτο από τους
Βυζαντινούς στο ναό των Χαλκοπρατείων, όπου παρίσταντο και οι
αυτοκράτορες.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Σήμερον
τῆς σωτηρίας ἡμῶν τό Κεφάλαιον, καί τοῦ ἀπ᾽ αἰῶνος Μυστηρίου ἡ
φανέρωσις· ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, Υἱός τῆς Παρθένου γίνεται, καί Γαβριήλ τὴν
χάριν εὐαγγελίζεται. Διό καὶ ἡμεῖς σὺν αὐτῷ τῇ Θεοτόκῳ βοήσωμεν· Χαῖρε
Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ.
Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ’.
Τῇ
ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τά νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια,
ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου Θεοτόκε. Ἀλλ᾽ ὡς ἔχουσα τό κράτος ἀπροσμάχητον,
ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον, ἵνα κράζω σοι· Χαῖρε νύμφη
ἀνύμφευτε.
Μεγαλυνάριον
Νῦν εὐαγγελίζεται
Γαβριήλ, τὸ χαῖρε κραυγάζων, μετὰ δέους τῇ Μαριάμ. Ὢ τοῦ ξένου τρόπου!
ἐν μήτρᾳ γὰρ ἀχράντῳ, συνείληπται ὁ Πλάστης σῴζων ὃν ἔπλασε.
https://saint.gr/93/saint.aspx