Τα ονομαζόμενα "Μηνύματα του Δημητρίου" τα αναδημοσιεύουμε κάθε φορά από διάφορες πηγές διότι θεωρούμε ότι υπάρχει σε αυτά πνεύμα Θεού, πνεύμα Αληθείας. Αλλά ούτε τον Δημήτριο γνωρίζουμε προσωπικά, ούτε κάποιο πρόσωπο που να έρχεται σε άμεση επαφή μαζί του. Επειδή επίσης μας είναι πολύ γνωστή η πανουργία και η δολιότητα του Αρχέγονου Κακού και τα "παιχνίδια" που παίζει εις βάρος των Χριστιανών, θα διατηρήσουμε τις επιφυλάξεις μας έως ενός σημείου μέχρι πλήρους αποδείξεως της Αληθείας. Ο Κύριος δεν ζητά να είμαστε άβουλα όντα, ζωντόβολα δηλαδή χωρίς σκέψη-συνείδηση-κρίση. Προς το παρόν θα αναδημοσιεύουμε τα μηνύματα αυτά με καλή προαίρεση...
Μήνυμα 13 Ἰουλίου 2026
Ἔρχεται ἕνα μεγάλο πλῆγμα μέσα στὴν ἀνθρωπότητα, τὸ ρέμπελο τὸ ὁποῖο ἑτοιμάζεται νὰ ἐξαπολυθεῖ σὲ πολλά μήκη καὶ πλάτη τῆς γῆς.
Θὰ ἔχουμε ἐξεργέσεις ἀπό ἀνθρώπους πού ἔχουν μεταναστεύσει ἀπό ἄλλες χῶρες μὲ ἄγριες διαθέσεις πρὸς τοὺς λαούς ποὺ τοὺς φιλοξενοῦν. Τὰ μεγάλα κράτη εἶναι ἕτοιμα καί ἑτοιμάζονται πυρετωδῶς γιὰ τὴν μεγάλη σύγκρουση. Ἡ Ἑλλάδα ἔρχεται σὲ μιὰ μεταβατικὴ περίοδο, ὅπως καὶ ὅλος ὁ κόσμος. Ἡ Πανάχραντος Θεοτόκος μέ τήν Θεία της Σκέπη θά προστατεύσει ὅλη αὐτὴ τὴ χώρα, διότι τὸ ρέμπελο θὰ κάνει ζημιές. Στὴν Ἑλλάδα θὰ κάνουν ζημιές καὶ οἱ σύμμαχοι. Ζοῦμε σήμερα γιὰ ἕναν λόγο, νὰ ὑπερασπιστεῖ ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανὸς τὴν ἅγια βάφτισή του, νὰ ὑπερασπιστεῖ καὶ νὰ ὁμολογήσει τὴν πίστη του. Νὰ μὴν στεναχωριόμαστε. Νά ξέρουμε ὅτι ὅλα γίνονται γιὰ καλὸ τοῦ ἀνθρώπου, γιὰ μετάνοια καὶ ὑπέρ τῆς σωτηρίας μας. Ἡ ψυχὴ πρέπει νὰ εἶναι ἕτοιμη, ἀνὰ πᾶσα ὥρα καὶ στιγμή, ἀνὰ πᾶν λεπτό, γιὰ τὴν ἔξοδό της ἀπὸ τὴν ἐπίγεια ζωὴ πρὸς τὴ οὐράνιο βασιλεία, ἐν μέσῳ τακτικῆς ἐξομολογήσεως, ἐκκλησιασμοῦ καὶ θείας Κοινωνίας· ἐν μέσῳ καλῶν πράξεων καὶ μετανοίας. Ἡ μετάνοια εἶναι ποὺ θὰ σώσει τὴν ἀνθρωπότητα καὶ ἡ μετάνοια θὰ φέρει τὸ «ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». Πλέον ὅλα εἶναι κοντὰ, διότι οἱ μεγάλοι σεισμοὶ πλησιάζουν. Στὴν ἀρχὴ θὰ γίνονται τμηματικά, καὶ μετὰ σὲ μεγάλα φάσματα τῆς γῆς. Προσωπικοὶ ἀριθμοὶ καὶ νέες ταυτότητες δὲν κρατᾶνε πολύ, ἀπότομα καταρρέουν. Ἐμεῖς νά κρατηθοῦμε ἀπό τήν Ἁγία Χάρη τοῦ Θεοῦ.
Περίληψη Δικτύου Ἑλληνισμοῦ
α΄ ΜΕΡΟΣ
Ὅπως προχωρᾶνε τὰ πράγματα μέσα στόν σημερινὸ κόσμο, τώρα πού τὰ ἄλαλα καὶ τὰ μπάλαλα εἶναι αὐτά κυβερνᾶνε καὶ φέρνουν ὅλες αὐτὲς τὶς καταστάσεις, ἔρχεται ἕνα μεγάλο πλῆγμα μέσα στὴν ἀνθρωπότητα. Εἶναι τὸ ρέμπελο αὐτὸ ὅλο τὸ ὁποῖο ἑτοιμάζεται νὰ ἐξαπολυθεῖ σὲ ὅλα τὰ μήκη καὶ τὰ πλάτη τοῦ κόσμου. Τὸ ρέμπελο εἶναι αὐτὸ, ποὺ ἔχει ἔρθει ἀπὸ χώρα τῆς ἀνατολῆς, ἀπὸ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουν τὴν ὀρθόδοξη πίστη. Αὐτό ἑτοιμάζεται νὰ κάνει μεγάλες ἐξορμήσεις μέσα στὶς ὀρθόδοξες χῶρες, καὶ σὲ πολλὰ μήκη καὶ πλάτη τοῦ κόσμου, ποὺ δὲν γνωρίζουν τί γίνεται καὶ γιά ποιό λόγο ἔχουν ἐξαπολυθεῖ ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί ποὺ εἶναι ἀπὸ ἄλλες χῶρες, ἀπό χῶρες τῆς ἀνατολῆς, καὶ ἔχουν μεταναστεύσει σὲ χῶρες πού τούς φιλοξενοῦν.
Ὅλα αὐτὰ πού εἶναι νά ἔρθουν, τώρα πλέον εἶναι ἐφικτὰ καί μποροῦν νά γίνουν. Θὰ ξεκινᾶνε πάρα πολὺ ἀπότομα, καὶ θὰ γίνονται μέσα στόν κόσμο σέ σημεῖα ὅπου οἱ ἄνθρωποι εἶναι πολυπληθεῖς. Θὰ ἔχουμε ἐξεργέσεις, δηλαδὴ μεταναστῶν, ἀλλὰ μὲ ἄγριες διαθέσεις πρὸς τοὺς ἄλλους λαούς, πρός τούς λαούς ποὺ τοὺς φιλοξενοῦν φυσικά.
Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι πρέπει νὰ καταλάβουμε ὅτι αὐτὸ ἔχει ἔρθει ἀπὸ τὴν μεγάλη πνευματικὴ ἀκαταστασία ποὺ ὑπάρχει σὲ ὅλον τὸν κόσμο. Αὐτὸ πρέπει νὰ καταλάβουμε, ὅτι ἡ ἀκαταστασία αὐτὴ θὰ δημιουργήσει ὅλα αὐτὰ τὰ δεινά.
Τὸ ἄσχημο τὸ μεγάλο εἶναι ὅτι δὲν ἔχει εἰπωθεῖ ἡ ἀλήθεια εἰς ὅλον τὸν κόσμο. Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι καὶ ἀκόμη τό ὅτι ὁ κόσμος δέν δέχεται τὴν ἀλήθεια εὔκολα, διότι ἔχει ἄλλες δουλειές, ἄλλες κατανομὲς καὶ, πάνω ἀπ’ ὅλα, διότι ἔχει βολευτεῖ ἡ σημερινὴ ἀνθρωπότητα ἐπάνω στὴν ἐπίγεια ζωή, ἐπάνω σὲ ἕνα σύστημα ποὺ μόνο θεοφόρο καὶ Χριστοφόρο δὲν εἶναι· ἔχει βολευτεῖ σὲ πάρα πολλὰ ἁμαρτήματα καὶ σὲ πάρα πολλὰ κατατρεξίματα καὶ ἀδικίες τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς· ὅλα αὐτά ἐν μέσῳ καταπίεσης καὶ ἐν μέσῳ φθόνου συμβαίνουν. Καὶ νὰ ξέρουμε ὅτι ὅλα αὐτά λειτουργοῦν ἐν μέσῳ τοῦ φθόνου, καί ὅτι ὁ φθόνος ὁ πνευματικὸς εἶναι χειρότερος ἀπὸ τὸ φόνο.
Δηλαδή, ὑπάρχει τόσο πολὺ μεγάλος ξεπεσμὸς σήμερα μέσα στὴν ἀνθρωπότητα, ποὺ ἂν ἐπιτρεπότανε, ὄντως ἡ γῆ θὰ εἶχε μεγάλο κατακλυσμό. Ὅμως, δὲν ἐπιτρέπεται ὅλο αὐτό, καί γιὰ αὐτὸ γίνονται ὅλα αὐτὰ τὰ γεγονότα, γιὰ νὰ νουθετήσει τόν ἄνθρωπο ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, γιά νὰ τόν νουθετήσει καὶ νὰ ἀκολουθήσει ἡ ἀνθρωπότητα μία γραμμὴ, τήν γραμμή τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου. Σχετικά μέ ὅλα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν γύρω ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο σήμερα, λίγες ψυχὲς καταλαβαίνουν τί γίνεται.
(Μετά τό τέλος τοῦ κατακλυσμοῦ ὁ Θεός ὑποσχέθηκε στόν Νῶε ὅτι δέν πρόκειται νά γίνει ξανά κατακλυσμός. Ἀκριβῶς λοιπόν, ἐπειδή ὑπάρχει αὐτή ἡ προφητεία ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ καί ἀπό τήν ἄλλη πλευρά τά γεγονότα πού ἔγιναν τότε στήν ἐποχή τοῦ Νῶε αἰτία τοῦ κατακλυσμοῦ, εἶναι καί τά τώρα παρόντα μέσα στήν γῆ, ἐπιτρέπει ὁ Θεός νά γίνεται ὄχι μέ κατακλυσμό, ἀλλά μέ ἄλλο τρόπο ἡ ἐκκαθάριση τῆς ἤρας ἀπό τό σιτάρι. Γι᾿ αὐτό καί ὁ Θεός ἐπέτρεψε σ᾿ αὐτούς πού τό ἑτοίμασαν τίς ἐξεγέρσεις τῶν μεταναστῶν.)
Τὸ μεγάλο πρόβλημα εἶναι ὅτι ὑπάρχει πολὺ φανατισμὸς μέσα στὸν ἄνθρωπο. Ὑπάρχει φανατισμὸς σὲ αὐτοὺς ποὺ δὲν ἐκκλησιάζονται· ὑπάρχει φανατισμὸς καὶ σὲ αὐτοὺς ποὺ ἐκκλησιάζονται. Δηλαδὴ αὐτό πού ὑπάρχει στὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἕνα μεγάλο ἄκρο, τέρμα ἄκρο δηλαδή, τὸ ὁποῖο συνθλίβει τὸν ἄνθρωπο καὶ ψυχικὰ καὶ σωματικὰ καὶ πνευματικά. Αὐτὸ πρέπει νὰ καταλάβουμε ὅτι τὰ ἄκρα εἶναι ἐπικίνδυνα. Καὶ πρέπει ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου, ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου, τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου νὰ ἔχει ἰσορροπία, νά ἔχει ἰσολογία, νά ἀποδέχεται τήν νουθεσία, ὥστε νά μπορεῖ νὰ ἐπέρχεται ἡ χάρις τῆς Ἁγίας Τριάδος καὶ ἡ φώτιση, ποὺ τὴν λαμβάνει κάθε ψυχὴ μὲ τὸ Ἅγιο Βάπτισμά της. Αὐτὸ ποὺ ἔρχεται ἐπάνω στὴ γῆ, δὲν ἔχει ξαναγίνει, διότι ὄντως εἶναι γιὰ τὸν ἀνθρώπινο παράγοντα γιὰ τὴν ἀνθρώπινη φύση, γιά τήν φύση τοῦ ἀνθρώπου, πολὺ δύσκολο καὶ ὄντως θαυμαστό.
Γιὰ τὸν ἄνθρωπο ὁ ὁποῖος πιστεύει στὴν Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος καὶ πιστεύει στὸν Δεσπότη Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ στὸ Κτίστη ὅλου τοῦ σύμπαντος κόσμου, στὸν Ἅγιο Τριαδικὸ Πατέρα καὶ Θεὸ ἡμῶν, ποὺ πιστεύει στὴν Ἅγιά Του Χάρι καὶ στὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς του, αὐτὸ ἀκριβῶς δὲν εἶναι κανένα ἀπολύτως πρόβλημα, διότι τὸ περιμένει καὶ ὑπομένει, ἐλπίζει ὅτι θὰ γίνει, καὶ θὰ γίνει, ἐπιτρέπεται νὰ γίνει, γιὰ νὰ ἔρθει ἡ κάθαρση τῆς ἤρας ἀπὸ τὸ στάρι.
Πολλὲς ψυχὲς παρακαλοῦνε, παρατάσεις, παρατάσεις, παρατάσεις, ἀλλὰ ἡ παράταση εἴδατε ποῦ ὁδηγεῖ: Σὲ πιὸ πολλὴ ἁμαρτία καὶ σὲ ἀκραῖα πράγματα, γιὰ τὴν πνευματικὴ ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ἀνθρώπινη ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου μέσα στὴ γῆ, ποὺ μέσα σὲ ὅλο αὐτὸ κινδυνεύει νὰ χάσει τὴν ψυχή του, ἐν μέσῳ τῆς ζωῆς, τοῦ τρόπου ζωῆς ποὺ ὑπάρχει αὐτὴ τὴν ὥρα καὶ τῆς κοινωνικότητας τοῦ ἀνθρώπου μέσα στὴ γῆ. Διότι, ἕνα πρᾶγμα δὲν θυμᾶται, τὴν Χάρι καὶ τὴν ὕπαρξη καὶ τὴν φώτιση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὴν φώτιση τῆς Ἁγίας Τριάδος, τὴν ὕπαρξη τοῦ Πατέρα καὶ Κτίστη καὶ Θεοῦ ἡμῶν.
Νὰ ξέρουμε, ὅτι ἀκριβῶς αὐτὰ συνθλίβουν τὴν ψυχὴ, τὴν ἀποσυνθέτουν καὶ τήν ἐμποδίζουν νὰ εἶναι ἐνεργοποιημένη καὶ φωτισμένη πρὸς τὴ χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος.
Τὰ μεγάλα κράτη εἶναι ἕτοιμα γιὰ τὴν μεγάλη σύγκρουση, ἑτοιμάζονται πυρετωδῶς. Ἡ Ἑλλάδα ἔρχεται σὲ μιὰ μεταβατικὴ περίοδο, ὅπως καὶ ὅλος ὁ κόσμος. Ἡ Ἑλλάδα δὲν παίρνει μέρος αὐτὴ τὴ στιγμή, πρὸς τὸ τέλος θὰ πάρει μέρος. Ὅλοι θὰ τὴν προδώσουν τὴν χώρα ποὺ λέγεται ἡ Ἑλλάδα καὶ ὅλοι θὰ τὴν προδώσουν γιὰ ἕναν λόγο, γιὰ τὴν θέση τους καὶ γιὰ τὸ χρῆμα.
Ἕνας μόνο εἶναι ὁ συμπαραστάτης, ὁ Δεσπότης Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός.
Καὶ μία προσευχὴ σκεπάζει τὴ χώρα ποὺ λέγεται Ἑλλάδα. Ἡ μητέρα Του καὶ Πανάχραντος Θεοτόκος βάζει τὴν σκέπη της νὰ προστατέψει ὅλη αὐτὴ τὴ χώρα, διότι τὸ ρέμπελο θὰ κάνει ζημιές. Ἀλλὰ θὰ κάνουν ζημιές στὴν χώρα ποὺ λέγεται Ἑλλάδα καὶ οἱ σύμμαχοι. Αὐτὸ ἀκριβῶς πρέπει νὰ ξέρουμε, ὅτι στὴν Ἑλλάδα θὰ γυρίσουν τὴν πλάτη ὅλοι.
Μόνο ὁ Θεὸς δὲν γυρίζει τὴν πλάτη στὴν Ἑλλάδα, ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Παναγία μας, καὶ ὅλη ἡ πανστρατιά τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν. Αὐτὸ πρέπει νὰ καταλάβουμε ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι. Καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ νοιώσουμε. Γιὰ αὐτὸ πρέπει νὰ ἔρθουμε κοντὰ στὴ Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος. Πρέπει νὰ καθαρίσει ὁ νοῦς μας, ὁ λογισμός μας. Νὰ καθαρίσει ἡ ψυχή μας. Γιὰ νὰ δεχόμαστε οὐράνια χαρὰ καὶ θεῖο νέκταρ ἀπὸ τὴν Ἅγια Φώτιση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Σὲ ὅλο αὐτὸ ποὺ ἔρχεται, νὰ ξέρετε ὅτι μία προστασία ὑπάρχει. Ἡ προστασία αὐτὴ ἔρχεται στὸν ἄνθρωπο ποὺ πιστεύει, ὑπομένει, μετανοεῖ πρὸς τὴν Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν. Ἡ προστασία αὐτή ἔρχεται στὸν ἄνθρωπο ποὺ πιστεύει στὸν Ἀναστάντα καὶ Ζῶντα Δεσπότη Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, ἀγαπάει καὶ παρακαλάει τὴν μητέρα ὅλου τοῦ κόσμου καὶ μητέρα τοῦ Θεανθρώπου, Δεσπότη Κύριου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὴν Παναγία.
Αὐτὸ ἀκριβῶς πρέπει νὰ ξέρουμε μέσα στὴ ζωή. Ἡ μετάνοια εἶναι ποὺ θὰ σώσει τὴν ἀνθρωπότητα καὶ ἡ μετάνοια θὰ φέρει τὸ «ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». Θὰ περαστεῖ μιὰ μεγάλη ἀναταραχὴ μέσα ἀπὸ τὴν ἀνθρωπότητα. Κύματα, κύματα θὰ εἶναι τὰ γεγονότα προχωρώντας πρὸς τὴν τελικὴ ἀποκορύφωση, ποὺ ὅταν θὰ ὁλοκληρωθεῖ, πού ὅταν θὰ γίνεται ἡ τελικὴ ἀποκορύφωση, ἐκεῖ θὰ εἶναι τὰ γεγονότα καταιγιστικά.
Πάνω ἀπὸ ὅλα σὲ αὐτὴ τὴ μεγάλη κάθαρση πού ἔρχεται στὴν ἀνθρωπότητα, καὶ στὸ μεγάλο λουτρὸ αἵματος ποὺ δὲν ἔχει ξαναγίνει ποτὲ στὸν κόσμο, μέσα σέ ὅλο αὐτό, σβήνονται οἱ ἁμαρτίες ποὺ ὑπάρχουν ἐπάνω στὴ γῆ. Εἶναι μιὰ ἀναλαμπὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, γιὰ νά γευτοῦμε μέσα στὴ γῆ, ὅλες οἱ ψυχές, τὴν Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος, γιά νὰ ἔρθουν ὅλα τὰ ἔθνη κοντὰ στὴν ἀληθινὴ πίστη, στὴν Ὀρθόδοξο πίστη.
Ἀπὸ δῶ καὶ πέρα πλέον θὰ ὑπάρχουν γεγονότα τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι τμηματικά, θὰ εἶναι δηλαδὴ σέ περιόδους, περιόδους. Στὰ τελικὰ γεγονότα θὰ εἶναι τὸ ἕνα πίσω ἀπὸ τὸ ἄλλο. Θὰ εἶναι πλέον καταιγιστικά. Τὸ ἕνα θὰ διαδέχεται τὸ ἄλλο. Οἱ ψυχὲς οἱ ὁποῖες δὲν θὰ φοβοῦνται, οἱ ψυχὲς οἱ ὁποῖες ἔχουν τόλμη καὶ κατανοοῦν τὸ μέγεθος καὶ τὴν πορεία τῶν γεγονότων, οἱ ψυχὲς οἱ ὁποῖες ἔχουν ἐμπιστοσύνη στὴ χάρη τῆς Ἁγίας Τριάδος, στὸν Ἅγιο Τριάδικο Πατέρα καὶ Θεὸ ἡμῶν, στὸν Δεσπότη Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, τὴν Παναγία μας, σέ ὅλους τοὺς Ἁγίους Ἀρχαγγέλους, στοὺς Ἁγίους μας, εἰς τὶς Ἁγίες μας, οἱ ψυχὲς οἱ ὁποῖες θὰ ἀγαπήσουν τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ καὶ ἀγαπᾶνε τὴν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ, νά ξέρετε ὅτι θὰ διασωθοῦν καὶ θὰ κρατηθοῦν στὴν ἐπίγεια ζωή. Ἡ ψυχή, ἡ ὁποῖα φοβᾶται, τρέμει καὶ λέει «ἀμὰν τί θὰ κάνωμε; Ὤχ, ἔρχεται καὶ αὐτὸ τὸ γεγονός. Τί εἶναι αὐτὸ ποὺ γίνεται;» καὶ τρέμει καὶ φοβᾶται, οἱ ψυχὲς αὐτὲς ποὺ δὲν ἀντέχουν, θὰ ἀναχωρήσουν ἀπὸ τὴν ἐπίγεια ζωὴ πρὸς τὴν οὐράνιο βασιλεία, γιὰ νὰ μὴν κολαστοῦν μὲ τὰ γεγονότα ποὺ θὰ ζήσουν ὅσοι ἄνθρωποι μείνουν πάνω στὴ γῆ.
Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ καταλάβουμε, νὰ τὸ νοιώσουμε, ὅτι ὁ Ἅγιος Τριαδικὸς Πατέρας καὶ Θεὸς ἡμῶν θέλει πυγμὴ καὶ τόλμη στὸ Ἅγιο θέλημά Του. Θέλει ἀνθρώπους θαρραλέους πού ἔχουν πυγμή πρὸς τὴν ὀρθόδοξη πίστη. Θέλει ψυχὲς Χριστὸ νὰ μαρτυροῦν, Χριστὸ νὰ ὁμολογοῦν. Δὲν θέλει ψυχὲς νὰ συμβαδίζουν μὲ τὰ συμφέροντα, μέ τὸ πῶς μᾶς βολεύει μέσα στὴν ἀνθρωπότητα. Θέλει ψυχὲς ξεκάθαρες γιὰ νὰ ὁμολογοῦν, νὰ δοξάζουν καὶ νὰ διαλαλοῦν τὸ Ἅγιο Ὀνομά Του. Θέλει ψυχὲς ποὺ νὰ ἀντέχουν τὴν πυρά, νὰ ἀντέχουν τὴ φωτιά, νὰ ἀντέχουν τὶς κακουχίες, νὰ ἀντέχουν τὰ δύσκολα, νὰ ὁμολογοῦν ὅπου πᾶνε καὶ ὅπου βρίσκονται τὸ Ἅγιο Ὄνομά Του, τὴν Ἅγια δόξα Του, τὴν Ἅγια ὕπαρξή Του.
Θέλει ψυχές θαρραλέες καὶ ἀποφασισμένες γιὰ ὁμολογία τώρα τῆς Χάρης τῆς Ἁγίας Τριάδος, γιὰ ὁμολογία στὸν Ἀναστάντα καὶ Δεσπότη Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, γιὰ ὁμολογία τοῦ Πλάστη καὶ Δημιουργοῦ μας, Ἅγιου Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν, νὰ ὁμολογοῦν Πατέρα, Υἱὸν καὶ Ἅγιο Πνεῦμα, Τριάδα Ὁμοούσιον καὶ Ἀχώριστον. Αὐτὲς τὶς ψυχὲς θέλει εἰς τὴν γῆ μέσα νὰ ἀντέξουν καὶ νὰ προχωρήσουν στὸ Θεοφόρο καὶ Ἅγιον Ἔργο ποὺ δίνει ἡ Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος γιὰ τὴ διάδοση τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. Ὁ Χριστιανὸς ὁ Ὀρθόδοξος δὲν πρέπει νὰ ἀπελπίζεται, οὔτε καὶ νὰ στενοχωριέται. Πρέπει νὰ ὑπομένει, πρέπει νὰ καρτερεῖ, νὰ ὁμολογεῖ καὶ πάνω ἀπὸ ὅλα, νὰ ἔχει ὑπομονὴ, διότι ἔχει τὴν φώτιση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἔχει τὴν Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος ἐν μέσῳ τῆς Θείας Βάφτισής του.
Αὐτὸ ἀκριβῶς πρέπει νὰ ξέρετε. Γι᾿ αὐτὸ παίρνετε καὶ ὄνομα ἀπὸ τοὺς Ἁγίους, ἀπὸ τὶς Ἀγίες, ἀπὸ τὴν Ἅγια ὕπαρξη τῆς στρατιᾶς καὶ τῆς ἀκολουθίας τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν.
Μεγάλη εὐλογία εἶναι ἡ θεία βάφτισις. Μεγάλη εὐλογία εἶναι ἡ ὁμολογία τῆς πίστεως, διότι ζοῦμε σήμερα γιὰ ἕναν λόγο, νὰ ὑπερασπιστεῖ ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανὸς τὴν ἅγια βάφτισή του, νὰ ὑπερασπιστεῖ καὶ νὰ ὁμολογήσει τὴν πίστη του. Αὐτὸ ἀκριβῶς πρέπει νὰ καταλάβει ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος μέσα στὴν γῆ. Ὁ καλοπροαίρετος ἄνθρωπος τὸ καταλαβαίνει· ὁ κακοπροαίρετος ὁ ὁποῖος δὲν θέλει νὰ μετανοήσει εἶναι φυσιολογικὸ νὰ μὴν τὸ καταλάβει.
Πάνω ἀπ’ ὅλα, παίρνει ψυχὲς καὶ ὁ Παράδεισος, ἀλλὰ καὶ πολλὲς ψυχὲς ἀπολοῦνται πρὸς τὴ μεριὰ τῆς κολάσεως. Ὁ δρόμος εἶναι ἕνας καὶ μοναδικὸς, καὶ τὸν ξέρετε. Ἡ ψυχὴ πρέπει νὰ εἶναι ἕτοιμη, ἀνὰ πᾶσα ὥρα καὶ στιγμή, ἀνὰ πᾶν λεπτό, γιὰ τὴν ἔξοδό της ἀπὸ τὴν ἐπίγεια ζωὴ πρὸς τὴ οὐράνιο βασιλεία, ἐν μέσῳ τακτικῆς ἐξομολογήσεως, ἐν μέσῳ ἐκκλησιασμοῦ καὶ θείας Κοινωνίας· πάνω ἀπ᾿ ὅλα, ἐν μέσῳ καλῶν πράξεων καὶ μετανοίας.
Ὁ ἄνθρωπος χωρὶς ἀγάπη μέσα στὴ ψυχή του, δὲν μπορεῖ νὰ μετανοήσει. Ἄν δὲν ἀποκτήσει ἡ ψυχή του, ἡ καρδιά του ἀγάπη γιὰ ὅλο τὸν κόσμο, ἀγάπη γιὰ τὸν πλησίον του, δύσκολα ἡ ψυχὴ αὐτὴ ἔρχεται πρὸς τὴν σωτηρία. Πρέπει νὰ ἔχει καλὴ προαίρεση, γιὰ νὰ μὴν ἔχει πρόβλημα ἡ ψυχή. Ἡ ψυχή ἡ ὁποία φέρνει μῖσος, κτηνωδία, καὶ ἀκρότητα πνευματικῆς καταστάσεως, δὲν εἶναι δηλαδὴ πρὸς τὴν χάρι τοῦ Θεοῦ μὲ καλωσύνη, μέσα σ᾿ αὐτή τήν ψυχή δημιουργεῖται ἕνα μεγάλο ἐρωτηματικό, διότι ἔχει πνευματικὰ κενὰ καὶ δὲν μπορεῖ νὰ κατοικήσει μέσα σ᾿ αὐτήν ὁ Χριστός, καὶ δέν μπορεῖ νὰ γίνει καθέδρα τοῦ βασιλέως καὶ Δεσπότη Κύριου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ἀκόμα καὶ ἐν ὥρᾳ θείας Κοινωνίας, αὐτὲς οἱ ψυχὲς διαταράσσονται καὶ φαίνονται ἀκόμα καὶ ἐκεῖ τὰ κενὰ τὰ πνευματικά, πιὸ πολύ.
Πρέπει ἡ ψυχὴ νὰ προετοιμάζεται καὶ νὰ παλεύει γιά τὴν προετοιμασία της γιὰ νὰ ἔχει μέσα της καλωσύνη καὶ ἀγαθὴ προαίρεση, γιὰ νὰ διαφωτιστεῖ μέσα της ἀπό τήν Χάρι τοῦ Πανάγιου Πνεύματος, ἀπό τήν Χάρι τῆς Ἁγίας Τριάδος, γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ εἶναι καλὸς δέκτης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ καλλιεργήσει κάθε ἄνθρωπος ἐν μέσῳ προσευχῆς καὶ μετανοίας καὶ μὲ συντριβὴ καρδίας. Πρέπει νὰ προσπαθήσει νὰ ἀγωνιστεῖ γιὰ νὰ ἔρθει σὲ αὐτὴν τὴν πνευματικὴ κατάσταση.
Ὅλα πλέον προχωρᾶνε, καὶ βλέπουμε ὅτι σήμερα μέσα στὴν ἀνθρωπότητα αὐτὸς ποὺ θέλει νὰ κάνει τὴν ζωή του ὅπως θέλει, βρίσκεται σὲ μία πλήρη ἀκαταστασία, σὲ ἕναν ἀλόφρονα παραλογισμό, σὲ μία ἔξαρση, σὲ μία ἀνισορροπία. Καὶ αὐτὸ στὴ συνέχεια θὰ ἐπεκτείνεται σὲ ὅποιον δὲν διορθώνεται πνευματικά, σὲ ὅποιον δὲν εἶναι μέσα στὴ χάρη τῆς Ἁγίας Τριάδος, σὲ ὅποιον δὲν ἀποδέχεται τὸν Δεσπότη Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, σὲ ὅποιον δὲν ἀποδέχεται τὴν ὕπαρξη τοῦ Κτίστη ὅλου τοῦ κόσμου, σὲ ὅποιον δὲν ἀποδέχεται τὸν Ἅγιο Τριαδικὸ Πατέρα καὶ Θεὸ ἡμῶν.
Βλέπουμε ὅτι ὅλα ξεκαθαρίζονται μὲ ἕνα τρόπο ποὺ δὲν τὸ φαντάζεται ἀνθρώπων νοῦς καὶ βλέπουμε ὅτι ξεκαθαρίζεται μὲ μία χειρουργικὴ ἐπέμβαση, τὴν ὁποία λίγες ψυχὲς τὴν καταλαβαίνουν. Εἶναι μία χειρουργικὴ ἐπέμβαση ποὺ κάνει ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν, γιατί ὅλα εἶναι γιὰ τὸ καλὸ τοῦ ἀνθρώπου, ὅλα εἶναι γιὰ τὸ καλὸ τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου, ὅλα εἶναι γιὰ τὸ καλὸ τῆς ὕπαρξης τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ πάνω ἀπ᾿ ὅλα, βλέπουμε τό πῶς ὁ Θεὸς ἀγαπάει τὸν ἄνθρωπο, πῶς τὸν ἀγκαλιάζει, πῶς τὸν φέρνει μέσα στὴν Ἅγιά Του Χάρι, πόσο ὑπομονὴ κάνει καὶ πόσο ὑπομένει καὶ πόσο καρτερεῖ γιὰ νὰ ἔρθει ἐπὶ γῆς ἡ σωτηρία τῶν ψυχῶν τῶν ἀνθρώπων, γιὰ νὰ ἔρθουν εἰς τὴν Οὐράνιο Βασιλεία. Καί ὅμως πολλὲς ψυχὲς ἀκόμα ἀμφιβάλλουν καὶ προσπαθοῦν καὶ ἄλλους νά διαβάλουν, νὰ τούς κάνουν νά ἀμφιβάλλουν.
Πολλὲς ψυχὲς δὲ θέλουν, πολλὲς ψυχὲς ἀντικρούουν τὰ πάντα καὶ τὰ προβλήματα πλέον αὐτῆς τῆς ἀντίκρουσης τὰ βλέπουμε κατάματα, τὰ βλέπουμε ὁλοφάνερα καὶ μπροστά μας, ἀπὸ τό πῶς εἶναι ἡ συμβίωση ποὺ ἔχει ὁ ἄνθρωπος στὴν ἐπὶ γῆς ζωὴ. Διότι, δὲν καταλάβαμε ὅτι οἱ ἄνθρωποι σήμερα εἶναι προσωρινοὶ στὴν ἀνθρωπότητα καὶ πρέπει νὰ ἀγωνιστοῦμε πρὸς τὴν κάθαρση τῆς ψυχῆς γιὰ νὰ ἔρθουμε στὴν Οὐράνια βασιλεία τοῦ Ἁγίου καὶ Θεοφόρου Παραδείσου. Αὐτὸ πρέπει νὰ καταλάβει ἡ κάθε ψυχὴ καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ νοιώθει μέσα της γιὰ νὰ ἐπέλθει ἡ ἠρεμία, γιά νὰ ἐπέλθει ἡ ψυχική, πνευματικὴ καὶ θεοφόρα γαλήνη.
Ὅλα τὰ ἔχει φέρει ὁ Θεὸς μὲ μία τάξη, νά ὑπάρχει μία προσμονὴ καὶ μία ἀγάπη, γιὰ νὰ λειτουργεῖ ὁ ἄνθρωπος μὲ τὴ γραμμὴ τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς του. Νὰ ξέρουμε ὅτι ὅλα αὐτὰ ποὺ ἔρχονται στὸν ἄνθρωπο ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει μετάνοια, στόν ἄνθρωπο ὁ ὁποῖος ἀκολουθάει τὰ δικά του θέλω, τὰ δικά του ἐγώ, εἶναι μέσα σέ ὅλα αὐτά σάν νά εἶναι μὲ ἕνα τεράστια βουνὸ μπροστά του καὶ δὲν νοιώθει καλὰ ἡ ψυχή.
Ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος μετανοεῖ καὶ ἔρχεται στὴν θεία μετάνοια καὶ ἀκολουθεῖ ἐν μέσῳ μετάνοιας τὴν Χάρι τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν, θὰ εἶναι ἤρεμος, δὲν θὰ στεναχωριέται καὶ δὲν θὰ ἀγχώνεται γιὰ ὅ,τι γίνεται μέσα στὴ γῆ καὶ γιὰ ὅλα τὰ γεγονότα ποὺ θὰ γίνονται. Δὲν θὰ ἀγχώνονται αὐτοὶ ποὺ θέλουν τὴ θεία μετάνοια καὶ τὴ θεία σωτηρία τῆς ψυχῆς τους. Αὐτό θά συμβαίνει στόν ἄνθρωπο ὁ ὁποῖος μετανοεῖ, θὰ ἀφυπνίζεται καὶ θὰ δροσίζεται ἀπὸ τὴ Χάρι τοῦ Πνεύματος καὶ ἀπὸ τὴν Χάρι τοῦ Ἁγίου Πατέρα καὶ Ἁγίου καὶ Τριαδικοῦ Πατέρα καὶ Θεοῦ ἡμῶν. Αὐτὸ πρέπει νὰ καταλάβουμε, ὅτι πλέον προχωρᾶνε τὰ πράγματα καὶ εἶναι στὴν κόψη ἑνὸς ξυραφιοῦ. Κάθε πιστὸς καὶ κάθε ἄνθρωπος πρέπει νὰ εἶναι ἕτοιμος γιὰ αὐτὰ ποὺ ἔρχονται.