Τὸ ῥῆμα Χριστοῦ σφίγμα τῷ παρειμένῳ,
Οὕτως ἴαμα τοῦτο ῥῆμα καὶ μόνον.
Η Κυριακή του Παραλύτου αντλεί το θέμα της από την ευαγγελική περικοπή, που αναγινώσκεται στην θεία λειτουργία. Αυτή περιλαμβάνει τήν διήγηση της ιάσεως του παραλυτικού στην Προβατική κολυμβήθρα, την Βηθεσδά, στα Ιεροσόλυμα (Ιω. 5, 1-15). Το δράμα του επί 38 έτη παραλύτου συγκινεί τον Κύριο και τον θεραπεύει. Ο Χριστός παρουσιάζεται σαν ιατρός ψυχών και σωμάτων. Τον παράλυτο δεν τον θεραπεύει η κολυμβήθρα, αλλά ο πανσθενουργός λόγος του Κυρίου.
Κοντάκιον
Ἦχος γ΄. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Τὴν
ψυχήν μου Κύριε, ἐν ἁμαρτίαις παντοίαις, καὶ ἀτόποις πράξεσι, δεινῶς
παραλελυμένην, ἔγειρον, τῇ θεϊκῇ σου ἐπιστασίᾳ, ὥσπερ καὶ τὸν Παράλυτον,
ἤγειρας πάλαι, ἵνα κράζω σεσωσμένος· οἰκτίρμον δόξα, Χριστὲ τῷ κράτει
σου.
https://saint.gr/505/saint.aspx
Ἀπολυτίκιον - Κυριακὴ τοῦ Παραλύτου, Εὐφραινέσθω τὰ οὐράνια
Ξενίας ὤφθης ἐργάτις ὦ Ξενία,
Ξενίαν σεμνή, οὐρανῶν σὺ ποθοῦσα.
Ξενία τρίτῃ καμίνῳ βλήθη τμηθεῖσα.
Η
Αγία Ξενία γεννήθηκε στην Καλαμάτα της Πελοποννήσου το 291 μ.Χ. Οι
γονείς της ονομάζονταν Νικόλαος και Δέσποινα, ήταν ευσεβείς χριστιανοί
και κατάγονταν από τα ανατολικά μέρη της Ιταλίας. Εξ αιτίας όμως των
συνεχών και σκληρών διωγμών κατά των Χριστιανών στα χρόνια εκείνα,
κατέφυγαν στην Καλαμάτα και εγκαταστάθηκαν σε κάποιο αγρόκτημα, έξω από
την πόλη, διότι ο πατέρας της ήταν γεωργός.
Από μικρή η Ξενία
στόλιζε την ψυχή της με νηστείες, εγκράτεια, σιωπή, τακτική προσευχή,
σεμνότητα ομιλίας, δάκρυα και αγρυπνίες. Επίσης βοηθούσε με όλη της τη
δύναμη τους φτωχούς, τις χήρες και τα ορφανά.
Ο έπαρχος της
Καλαμάτας Δομετιανός, όταν κάποτε τη συνάντησε τυχαία, θαμπώθηκε από την
ομορφιά της και θέλησε να την κάνει γυναίκα του. Αλλά η Ξενία αρνήθηκε
σθεναρά ν' αλλάξει την πίστη της και να γίνει γυναίκα ειδωλολάτρη
άρχοντα. Τότε ο Δομετιανός τη βασάνισε με τον πιο φρικτό τρόπο, και όταν
είδε ότι δεν μπορούσε να αλλάξει το φρόνημα της, τελικά την αποκεφάλισε
στις 3 Μαΐου του έτους 318 μ.Χ.
Μετά τον θάνατο της η Αγία - με τη χάρη του Θεού - επετέλεσε πολλά θαύματα.
Το
1993 μ.Χ. ανηγέρθει Ιερός Ναός προς τιμήν της, ο οποίος βρίσκετε στα
δυτικά της πόλης της Καλαμάτας και υπάγετε ως Παρεκκλήσιο στον Ενοριακό
Ναό Αγίας Τριάδας Καλαμάτας.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ'. Ταχὺ προκατάλαβε.
Βαφαῖς
τῶν αἱμάτων σου φαιδρὰν στολὴν σε αυτῇ, Ξενία ἐπέχρωσας, παρισταμένη
Χριστῷ ὡς νύμφη πανάσπιλος, εἴληφας δὲ τὴν χάριν, μαγγανείας τοῦ
λύειν, δαίμονας ἐκδιώκειν, καὶ τὰς νόσους ἰᾶσθαι· διὸ ἱκέτευε ἐκτενῶς,
ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Κοντάκιον
Ἦχος β'. Τὰ ἄνω ζητῶν.
Αἱμάτων
ῥοαῖς τῶν σῶν ἐχθρὸν ἀπέπνιξας, Ξενία τὸ πῦρ, τῆς πλάνης ἐναπέσβεσας,
καὶ Χριστῷ παρίστασαι· ὅθεν πόθῳ πάντες σοὶ κράζομεν· ἐκτενῶς μὴ παύσῃ
ἀεί, πρεσβεύουσα Μάρτυς ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.
Μεγαλυνάριον
Χαίροις
τῶν καλούντων σε βοηθός, καὶ παρηγορία, θλιβομένων ἡ ταχινή, χαίροις
καθαιρέτις, παντὸς μαγείας εἴδους, ἐξ ἧς τοὺς σὲ τιμῶντας, Ξενία
φύλαττε.
Ὁ Οἶκος
Τοῦ Σωτῆρος τὴν νύμφην
καὶ παρθένον, ᾄσμασιν εὐφημοῦμέν σε νῦν, Ξενία πανσεβάσμιε, τὴν τῆς
Ἑλληνίδος γῆς ἀναφανεῖσαν θρέμμα, τὴν πλάνην δὲ ταύτης πᾶσαν λιποῦσαν,
καὶ Χριστῷ προσενεχθεῖσαν, μόνῳ Νυμφίῳ, θῦμα καὶ σφάγιον. Σὺ γὰρ
παρεῖδες τὸν ἐπίγειον ἐρῶντά σε δικαστὴν ἀντὶ τοῦ Σωτῆρος πάνσεμνε· διὸ
καὶ τῆς νίκης πρὸς Χριστοῦ στέφος ἄφθαρτον εἴληφας, ἐκτενῶς ᾧ μὴ παύσῃ
πρεσβεύουσα, νῦν ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.
https://saint.gr/874/saint.aspx