Ο Ηλίας Τσιάπας (γεννημένος το 1953), υπήρξε ερευνητής Γεωφυσικής με δική του ανεπτυγμένη και πολύ επιτυχημένη Θεωρία για την Πρόγνωση των Σεισμών. Απεβίωσε δυστυχώς τον Σεπτέμβριο του 2017 (μετά από πάλη με τον καρκίνο...).
Παρακάτω παρουσιάζουμε την θεωρία του εν περιλήψει:
Πρόγνωση σεισμών
Α) Τα συστατικά που προκαλούν σεισμούς και εκρήξεις ηφαιστείων κινούνται από τα δυτικά προς τα ανατολικά. Από στατιστικές μελέτες, έχοντας σαν αφετηρία έναν σεισμό, γνωρίζουμε:
- α) την διαδρομή που θα ακολουθήσουν προς τα ανατολικά
- β) τις προεξοχές ή τους κρατήρες ηφαιστείων που θα συναντήσουν στη πορεία του,
- γ) τον χρόνο που απαιτείται για να φτάσουν σ’ αυτές και
- δ) το μέγεθος που θα έχει ο αναμενόμενος σεισμός.
Για τον Ελλαδικό χώρο παίρνουμε ως αφετηρία τους σεισμούς που γίνονται στην δυτική Αμερική μεταξύ των γεωγραφικών πλατών 0° – 40°. Οι διαδρομές που ακολουθούν τα συστατικά περνούν κάτω από το φλοιό της Αμερικανικής ηπείρου, του Ατλαντικού ωκεανού, συγκλίνουν στο Γιβραλτάρ, δυτική Μεσόγειο και φτάνουν κάτω από την Ελλάδα όπου θα προκαλέσουν νέους σεισμούς αναλόγου μεγέθους.
Εκτός αν τέσσερις (4) ημέρες πριν τον αναμενόμενο χρόνο και καθώς διέρχονται κάτω από την Ιταλία, εκτονωθούν στην ατμόσφαιρα από τα ηφαίστεια Αίτνα, Στρόμπολι κ.ά.
Ο χρόνος που απαιτείται για αυτή τη διαδρομή τους είναι περίπου 53 μέρες. Μετά την Ελλάδα συνεχίζουν τη πορεία τους προς τα ανατολικά.
Επεξήγησις:
Η Ελλάδα επηρεάζεται από μεγάλο σεισμό που θα γίνει στην ήπειρο της Αμερικής (Δυτική πλευρά) και ο οποίος θα λάβει χώρα κάπου μεταξύ του παραλλήλου του Ισημερινού περίπου έως και τον 40° παράλληλο. Δηλαδή, ισχυρός σεισμός για παράδειγμα σε Βενεζουέλα, Μεξικό ή και βορειότερα στη Νότια Καλιφόρνια, θα επηρεάσει οπωσδήποτε την Ελλάδα μετά από περίπου 53 ημέρες, αν δεν προηγηθεί εκτόνωση των αερίων μαζών σε κάποιο ηφαίστειο της Ιταλίας (Αίτνα, Βεζούβιο, Στρόμπολι, κλπ). Αν ο σεισμός συμβεί κάπου στην Δυτική Λατινική Αμερική, αλλά νοτιότερα του παραλλήλου του Ισημερινού (π.χ., Περού, Βολιβία), τότε δεν επηρεάζει την Ελλάδα (θα επηρεάσει Ινδία, Ινδονησία, κλπ).
Β) Για τον ακριβέστερο προσδιορισμό του επικέντρου χρησιμοποιούμε το πλέον αξιόπιστο πρόδρομο φαινόμενο την αύξηση της θερμοκρασίας του φλοιού. Με ένα δίκτυο θερμομέτρων συνδεδεμένα μέσω γεωτρήσεων με τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα ή δορυφορικά παρακολουθούμε την αύξηση της θερμοκρασίας, η οποία συμβαίνει λίγες μέρες πριν την εκδήλωση ενός σεισμού. Έτσι γνωρίζουμε που βρίσκεται εγκλωβισμένη συγκεκριμένη ποσότητα υγρών και με τη διαφυγή τους Ανατολικά θα εκδηλωθεί σεισμός.
Με την πρώτη μέθοδο γνωρίζουμε τον χρόνο, το μέγεθος και με σχετική προσέγγιση το επίκεντρο και η δεύτερη συμβάλει στο ακριβέστερο προσδιορισμό του επικέντρου. Με το συνδυασμό των δύο αυτών μεθόδων προβλέπονται με ακρίβεια οι σεισμοί. Ας σημειωθεί ότι η πρόγνωση παύει να ισχύει αν εκδηλωθεί έκρηξη ηφαιστείου, που βρίσκεται μεταξύ της περιοχής που εκδηλώθηκε ο σεισμός που παίρνουμε ως αφετηρία και της περιοχής όπου αναμένουμε να εκδηλωθεί ο νέος σεισμός. Η συχνότητα και το μέγεθος των σεισμών σε παγκόσμια κλίμακα μειώνεται όταν υπάρχει έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα και αντίστροφα.
Πολύ χρήσιμη είναι λοιπόν η συνεργασία με την υπηρεσία ύδρευσης των Δήμων, τους τοπικούς επιστημονικούς και πολιτιστικούς συλλόγους για την παρακολούθηση τυχόν αύξησης της θερμοκρασίας στον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα, η οποία συμβαίνει 1-2 μέρες πριν την εκδήλωση ενός σεισμού, που σημαίνει ότι εγκλωβίστηκε η αναμενόμενη ποσότητα υγρών και αερίων (κυρίως H2O, CO2 και SO2.) η διαφυγή των οποίων ανατολικά θα προκαλέσει σεισμό.
Με αυτή την θεωρία λοιπόν μπορείτε να προβλέπετε με ακρίβεια τους σεισμούς (χρόνο – μέγεθος – χώρο), τις εκρήξεις ηφαιστείων αλλά και χρονικές περιόδους σεισμικής ηρεμίας - ασεισμικές, να προσδιορίζετε που υπάρχουν κοιτάσματα πετρελαίων και γαιανθράκων (θέση και ποσότητα) και να ερμηνεύετε όλα τα γεωλογικά και γεωφυσικά φαινόμενα από την εποχή που η Γη ήταν σε διάπυρη κατάσταση μέχρι τώρα. (Δημιουργία – δομή και απόσπαση Σελήνης – αρχική ήπειρος και διάσπαση αυτής κ.ά.)